از یاد رفته

چقدر صدای پاییز
شبیه صدای قدمهای توست
ملتهب، مرموز، دوست داشتنی...
چقدر هوای پاییز شبیه دستهای توست
نه گرم، نه سرد، همیشه بلاتکلیف!
چقدر صدای خشخش برگها
شبیه صدای قلب من است
که خواست، افتاد، شکست...
چقدر این پیادهروها
پر از آرزوهای من است
نارنجیِ یکدست
پُر از آدمهای دست در دست، مست
چقدر پاییز شبیه دلتنگیست
شبیه کسی که بود، رفت
کسی که دیگر نیست!

از یاد رفته...

هر کس میخواهد بماند با حسین «ع » برود .

از یاد رفته...

كارگر خسته اي سكه اي از جليقه ي كهنه اش درآورد تا صدقه دهد"

ناگهان"

جمله اي روي صندوق صدقه ديد ومنصرف شد ّ

... صدقه عمر را زياد ميكند...

از یاد رفته...

برف هفت سالگی ام را بخاطر صدای مادر دوست داشتم...
"پاشو ببین چه برفی اومده"

برف ده سالگی ام را بخاطر آدم برفیهاش؛

برف چهارده سالگی را بخاطر اخبار و تعطیلی هایش؛

برف هیجده سالگی درست یادم نیس در میان افکار یخ زده بود!!

برف بیست سالگی قدم زدنهای عاشقانه و رد پاهایم؛

برف بیست و چهار سالگی به بعد،
فقط سرد بود و سرد بود و سرد....

از یاد رفته...